Eric aKa “OLD WOLF “

Old wolf

Roofmoord en dwangarbeid...

Ik ben geboren in een gezin waar ik een ongewenst kind was. Mijn moeder heeft me dit vaak genoeg gezegd en dit door haar daden herhaaldelijk bevestigd. Mijn vader koos in dit alles jammer genoeg de kant van mijn moeder wat resulteerde in zware lijfelijke straffen. Verder heb ik het grootste deel van mijn jeugd doorgebracht opgesloten in mijn kamer: een bergruimte waar net plaats genoeg was voor een oude stoel die tegelijkertijd dienst deed als bed. Ook werd ik herhaaldelijk opgesloten in de kelder. Speelgoed en jeugdvrienden heb ik nooit gehad. Warmte, tederheid en liefde waren begrippen die ik totaal niet kende.

Toen ik veertien jaar was, zijn mijn ouders gescheiden en werd ik helemaal aan mijn lot overgelaten. Ik ben lange tijd aan het zwerven geweest, ik leefde van diefstal en inbreken. Zo ben ik ook terecht gekomen in verschillende tehuizen voor daklozen en heb ik verscheidene malen in de gevangenis gezeten. Ik was een echte eenzame rebel.

Jarenlang heb ik zo geleefd tot ik op een dag als landloper in de Rijkskolonie te Wortel terecht kwam. Door toedoen van de aalmoezenier daar werd ik na drie maanden geplaatst in een goed tehuis in Brussel waar ik zes maanden verbleef. Doordat ik daar een goede begeleiding kreeg in het zoeken naar werk en woning is van toen af mijn leven snel beginnen beteren. Na een periode van werken voor een interim bureau, ben ik jarenlang gaan varen. Tot ik in 1989 een zwaar ongeval kreeg aan boord. Ik ben toen één jaar volledig arbeidsongeschikt geweest.

Toen ik weer hersteld was, was het winter. In de winter liggen de zeeslepers enkele maanden stil. Maar ik kon het mij financieel niet veroorloven om nog langer werkloos te zijn en besloot tijdelijk ander werk te zoeken.

Na een tijdje vond ik werk bij een bouwfirma als metser-diender. Maar al na enkele weken kreeg ik een zwaar motorongeluk waardoor ik een achtdubbele beenbreuk opliep. Ook waren er veel zenuwen en weefsels gescheurd, waardoor ik drie maanden in het ziekenhuis gelegen heb en in totaal weer een jaar arbeidsongeschikt was.

Een uitkering kreeg ik niet en bovendien moest ik zelf opdraaien voor alle kosten waardoor ik al mijn spaargeld kwijtraakte en zelfs dingen moest verkopen om te kunnen overleven. Ik zag het totaal niet meer zitten. Ik had geen bezittingen meer, mijn geld was op en ik moest nog 6 maanden thuis blijven om volledig te herstellen. Ten einde raad wendde ik mij tot het OCMW, maar ook daar kreeg ik geen hulp. Ik wist het nu echt niet meer!

Ik zag op dat moment geen andere oplossing dan bij iemand in te breken en geld te stelen. Ik had me er van tevoren van overtuigd dat de bewoner niet thuis zou zijn. Toen tijdens mijn inbraak bleek dat de bewoner toch thuis was en deze begon te gillen en te vechten, ben ik in paniek geslagen en heb hem ongewild doodgeslagen. Zonder te beseffen wat de gevolgen ervan zouden zijn, heb ik alsnog geld meegenomen. Drie weken later werd ik opgepakt, beschuldigd van roofmoord, veroordeeld tot het Hof van Assisen en kreeg ik een gevangenisstraf opgelegd met levenslange dwangarbeid. Ik heb totaal elf jaar in de gevangenis gezeten. Eerst in Antwerpen en daarna in Oudenaarde. Hier kreeg ik voor het eerst in mijn leven de kans om te gaan studeren en heb ik diverse diploma's en getuigschriften behaald.

Na ongeveer drie jaar gevangenisstraf kwam er een ommekeer in mijn leven. Ik ging er naar de protestantse eredienst en ben daar tot bekering gekomen. Ik ontdekte dat Iemand mij onvoorwaardelijk liefhad. Ik ben de Bijbel gaan lezen en kwam tot de conclusie dat ik een nieuw leven kon krijgen. De zware last van mijn misdaad, de pijn van mijn geestelijke en lichamelijke mishandelingen, alles mocht ik brengen bij het kruis van Golgotha. Dit was en is de plaats waar er vergeving en genezing geschonken wordt. Ik mocht ontdekken dat Jezus ook voor mijn zonden gestorven was aan het kruis. Hing er naast Hem ook geen moordenaar? Ook hij ontving die vergeving, net zoals ik die mocht ontvangen en dit gaan ervaren in mijn leven. Ik kreeg eindelijk rust en voelde mij een aangenomen kind van de Hemelse Vader.

Mijn omstandigheden veranderden niet: ik zat nog steeds in de gevangenis. Ook kreeg ik maar zeer zelden bezoek en was ik in dat opzicht nog altijd eenzaam. Maar door een opname van de Evangelische Omroep, die een programma maakte over het leven in de gevangenis, kwam ik in contact met Antoine en Wijnie. Zij zagen deze televisie uitzending en hebben mij benaderd. We begonnen te corresponderen, ze bezochten mij jarenlang en beloofden voor mij te zullen zorgen. Sinds 5 jaar ben ik vrij. Antoine en Wijnie zorgen nog altijd voor me, ik heb een vaste baan en heb hele fijne vrienden.

Na mijn vrijlating had ik het verlangen om God te dienen door middel van mijn motor. En dat is gelukt! Samen met enkele vrienden ga ik op stap om te getuigen van Gods liefde onder de motorclubs. Het is fantastisch om dit te mogen doen. Mijn leven is nu echt waardevol.

Johan aKa “JO”

Jo

Rebellie, alcohol & drugs

Op 27 februari 1957 heb ik het levenslicht gezien,allez geboren dus, later heb ik nog es het Levenslicht gezien, allez wedergeboren maar daar straks meer over. Zoals veel Vlaamse kinderen ben ik opgegroeid in een katholieke familie. Tamelijk streng katholieke opvoeding. De lagere school was enorm streng om de haverklap kreeg je straf zelfs lijfstraffen!! Mijn pa kon er ook wat van, meermaals verstopte ik mij onder mijn bed uit angst dat hij mij ging slaan, vooral op mijn hoofd. Verscheidene dokters vertelden mij dat dit mede de oorzaak kon zijn vijn mijn oorsuizingen die ik konstant heb.( heb later ook verscheiden zware motorongevallen gehad en met de truck) Reeds van jong af aan was ik gebeten door de "motorvirus" op mijn 11 jaar reed ik bij mijn vriend met een sachs. Dat was in de Limburg en iederen krostte er maar op los!!

Omdat ik veel studeerde ( soms tot 23 hr 's avonds) mocht ik op mijn zestiende en honda cd 50 kopen en op mijn 18de een Yamaha rd 250. Ik had er zelf hard voor gewerkt. Rond mijn 15 de begon ik te rebeleren, ik haatte het kapitalisme, de kerk,het leger de autoriteiten.

Mijn eerste joint rookte ik in Holland in een jeugdherberg met Schotse vrienden. Vlug verzijlde ik in het drugsmilieu, het bleef niet bij hash of weed of alkohol, neen ik ging verder en verder. Ook sloot ik mij aan bij de AMADA , en maosistische linkse partij. Ik wou de wereld veranderen en was een idealist. Echter, ergens in de jaren 70 vermoorden de maoisten in Albanie kinderen,, vrouwen, priesters. Mijn eerste ontgoocheling in de politiek. Mijn eerste depressie. Ik had geen vrede in mijn hart. Ik werd Anarchist en vertoefde in het punkmilieu, woonde samen met andere motards waar drank,drugs schering en inslag waren. Mijn eerste LSD trip.... ik bleef 6 maanden wekelijks de gruwelijke, afgrijselijke hallucinaties zien : bebloede vuisten geamputeerd in kapotgeslagen flessen, mijn lichaam dat lava werd ,de kamer die kleiner en kleiner werd. Toch was ik niet geleerd, er volgden nog 2 "bad-trips". Ook was speed en coke mijn geregeld dieet, met de ettelijke joints en overvloedige alkohol. Ik had geen vrede in mijn hart.

Toen gebeurde er een bomaanslag, gepleegd door de CCC, 3 pompiers lieten het leven erbij. Weer een depressie, ik had vrienden bij "22 mars", een anarchistische drukkerij die nauw gerelateerd was aan CCC. Ik schreeuwde om vrede en was tegen geweld, was overtuigd pacifist en gewetensbezwaarde. Ik had geen vrede in mijn hart.

Altijd heb ik enorm respekt gehad voor Gods schepping, en Jezus was voor mij een revolutionair. Ik werd lid van Greenpeace en haalde meer dan 900 handtekeningen rond voor de aktie "Ban the Burn". Ook was ik een vakbondsmilitant bij het ABVV, maar mijn werkgever apprecieerde dit niet en werd buiten gepest. Toen was ik reeds getrouwd en had 3 kinderen. Ik kon het leven niet aan en probeerde 2 maal een eind te maken an mijn leven 1 maal met een touw (het scheelde maar een paar centimeters) en een overdosis alkohol : had 5.6 in mijn bloed!!!! Doordat ik reeds vroeger 3 maand rondgezworven had in Marokko en écht van die mensen hield solliciteerde ik bij de MIVB als buschauffeur : 60 procent van mijn collegas waren "vreemdelingen". Maar wie was er écht een vreemdeling? Ik, ik was alcoholverslaafd, vervreemd van mijn gezin, depressief...

Gedurende mijn opleiding bij de MIVB leerde ik een Kristen kennen. Ik vertelde hem dat ik niet in de kerk kon geloven, dat er teveel bloed aan hun handen hing. Hij zei me heel sec :" het gaat niet om een kerk, maar om een Persoon!" Ik vroeg hem," wie dan?". Jezus antwoordde hij mij. Wat is er zo speciaals aan Jezus dan ? Hij antwoorde : " Hij is voor jouw zonden aan het kruis gegaan, en vergeeft je alles!" Alles ? Ja, alles!! Toen viel er een juk van mijn schouders, ik voelde écht vrede in mijn hart, dit was de échte revolutie, de revolutie van mijn hart!!

Ik kocht mij direct een Bijbel en mijn leven veranderde kompleet, ik dronk niet meer, geen drugs, was lief tegen mijn vrouw... Mijn vrouw was wél bang in 't begin, wat krijgt Jo nu weer? Ze was een beetje achterdochtig, wat normaal was, met al de dingen die ik al uitgespookt had!! Toen zei ze : " ik heb een andere man gekregen van God", later werd ze ook een Kristen, mijn kinderen ook.

Ook ging ik naar mijn ouders toe en vroeg vergiffenis voor al het leed dat ik hen bezorgd had, en heb hen ook kunnen vergeven in mijn hart! Wel moet ik je zeggen ,het is niet allemaal rozegeur en maneschijn als Kristen, heb nog veel fouten gemaakt, nog steeds, maar nu weet ik waar ik ermee naartoe moet met al mijn verkeerde gedachten, gedragingen : JEZUS, Hij heeft mijn straf gedragen aan het kruis Hij geeft mij elke dag weer moed om door te gaan!! Ik wens iedereen die mijn getuigenis leest die échte vrede toe die alleen maar Jezus geven kan, hij helpt je bij je zoektocht in dit leven én er bovenop het kadoo van eeuwig leven!

Gods zegen toegewenst en Bikerlijke groetjes, misschien komen we elkaar nog tegen met de moto hier en anders, als Jezus jouw bevrider wordt, wel tot bij Hem dan, waar we écht thuis zullen komen!!

Wil je in contact komen met onze leden? Stuur ons een mail